Forma imienia Bernard. Pochodzenia staroniemieckiego oznaczające silny jak niedźwiedź. W Polsce używane od połowy XV wieku.
Bernardyn imieniny obchodzi 20.V
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Bernard, Bierno, Biernat |
Bernardek, Bernek, Bernuś | Bernardyna, Bernarda, Bernadetta |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Bernardine, Burnard | Bernardin | Bernhardin, Bernardinus, Bernd |
|
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 20.V | posiada cechy wojownika, silny duchowo i fizycznie, mężny, wytrwały, piekielnie ambitny, kieruje się trzeźwą kalkulacją i intuicją, żądny władzy, zdecydowany, rzadko się myli, pewny siebie, pełen wiary w siebie, dokonuje szybkich wyborów, pragnie władzy, czasem popada w depresję, z której ciężko go wyciągnąć; zdarza mu się brak wyrozumiałości, lubi wygodne życie, jest estetą, łatwo odnosi sukcesy, umie korzystać z nadarzającej się okazji, nie zamartwia się na zapas |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Bernardyńska postawa, ale wilcze serce. Kark bernardyński. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Bernardyn | Święty Bernardyn urodził się w 380 roku w mieście Massa pod Sieną we Włoszech. Należał do bogatej rodziny szlacheckiej niestety gdy miał 7 lat jego rodzice szybko zmarli i opiekę przejęła nad nim ciotka. Skończył szkołę wyższą ze świetnymi wynikami i oddał się opiece nad chorymi w szpitalu w Sienie. Gdy jego ciotka zmarła postanowił rozdać cały swój majątek i wstąpił do zakonu Franciszkanów, tam otrzymał też święcenia kapłańskie. Zakon zyskał wiele dzięki jego działalności, a dzięki zasługom dla Kościoła został generalnym wikariuszem. W 1444 zachorował na febrę i zmarł. |












