Imię pochodzenia staroniemieckiego, od słów bero, bern; oznaczające niedźwiedzia i hart, czyli silny. W dawnych dialektach germańskich imię to znaczyło silny jak niedźwiedź. W Polsce przyswojone w formach Barnat, Berhard, Bernhardus, Biernat.
Bernard imieniny obchodzi 19.I, 9.II, 16.II, 12.III, 1.VI, 15.VI, 10.VIII, 20.VIII, 21.VIII, 14.IX, 14.X, 21.X
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Barnard, Bercik, Bernardyn, Berno, Bert, Biernat, Bierno, Birnat |
Bernardek, Bernek, Bernuś | Bernarda, Bernadetta, Bernardyna, Biernata |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Burnard | Bernardin | Bernhard, Berhard, Bernd |
|
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 19.I, 9.II, 16.II, 12.III, 1.VI, 15.VI, 10.VIII, 20.VIII, 21.VIII, 14.IX, 14.X, 21.X | posiada cechy wojownika, silny duchowo i fizycznie, mężny, wytrwały, piekielnie ambitny, kieruje się trzeźwą kalkulacją i intuicją, żądny władzy, zdecydowany, rzadko się myli, pewny siebie, pełen wiary w siebie, dokonuje szybkich wyborów, pragnie władzy, czasem popada w depresję, z której ciężko go wyciągnąć; zdarza mu się brak wyrozumiałości, lubi wygodne życie, jest estetą, łatwo odnosi sukcesy, umie korzystać z nadarzającej się okazji, nie zamartwia się na zapas |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Gdy na św. Bernarda ziemia twarda, zima będzie harda. Bernat nie Bernat, coś pomarasił – zapłoć! Witóm cie, Bernat! (powitanie dobrego przyjaciela) Bernardyńska postawa, ale wilcze serce. Prosty Biernat! |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Bernard | Święty Bernard pochodził z Clairvaux i należał do klasztoru cystersów francuskich. Założył klasztor w Clairvaux w Szampanii oraz 63 inne klasztory, w których przeprowadził reformę, kładąc nacisk na rozważania religijne. Był doradcą papieży, królów i książąt, był nazywany „niekoronowanym władcą Europy”, w 1146 roku nawoływał do drugiej wyprawy krzyżowej. Jest patronem pszczelarzy, również chroniący przed klęskami żywiołowymi. |
