Barbara – Imię to pochodzi od greckiego słowa barbaros i oznacza słowo barbarzyński, obcym niegrecki. Dawniej w Grecji i Rzymie nazywano tak na niewolnice sprowadzane z barbarzyńskich krajów. W języku staropolskim istniało również słowo barbara, które oznaczało bicz, linę. Do dziś linę, na której chodzi prom, nazywa się „barbarą”. W dawnych czasach była ona uważana za patronkę marynarzy i rybaków.
W Polsce używane od XIV wieku w takich formach jak Barbora czy Warwara. Na jakiś czas za sprawą smutnych losów Barbary Radziwiłłówny imię to przestało być nadawane córkom, do czasu powieści H. Sienkiewicza, który to wykreował w Panu Wołodyjowskim sympatyczną Basię i przywrócił w ten sposób popularność tego imienia.
Barbara imieniny obchodzi: 4.XII, 18.IV, 20.VII, 22.IX
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Bachna, Barbarka, Barbora, Barbórka, Warwara | Bacha, Basia, Basiunia, Basieńka, Baśka, Barbarka, Barburka |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Barbara | Barbara | Barbara, Barbe | Barbara |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 4.XII, 18.IV, 20.VII, 22.IX | typ osoby niespokojnej i tajemniczej, pewna siebie, ceni sobie swobodę, uczciwa, lojalna, posiada zdolności aktorskie, realistka, uczuciowa, twardo stąpa po ziemi, pracowita, miewa okresy apatii, lubi dbać o siebie, inteligentna, czarująca, bywa kokietką, obdarzona dużym temperamentem, ambitna, nie dąży do osiągnięć za wszelką cenę, posiada wrodzone wyczucie taktu |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Z Baśki będzie Barbara, ale z Bartka Bartek. Kto sieje tatarkę, ma żonę Barbarkę i krowami orze, nie pytaj, czy zdrów, ale czy żyjesz niebożę? Wyszedł, jak Barbara na Trynach. Kiedy na św. Barbarę błoto, będzie zima jak złoto. Gdy w świętą Barbarę gęś chodzi po lodzie, to Boże Narodzenie będzie po wodzie Od świętej Barbary noce się urwały. Barbara święta o górnikach pamięta. Gdy w świętą Barbarę ostre mrozy, to na zimę gotuj wozy, a gdy rozstajanie, każ opatrzyć sanie. Barbara mrozi, Mikołaj lód zwozi. Święta Barbara po lodzie, Boże Narodzenie po wodzie. Ja mam Basię, a wam zasię. Barbara ni młoda, ni stara. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Święta Barbara | Święta Barbara urodziła się w Nikodemii, w Bytynii na początku III wieku. Była wychowana na pogankę, lecz z czasem przyjęła wiarę chrześcijańską i dostąpiła do sakramentu chrztu. Okrutny ojciec wydał córkę, ściągając na nią okrutne tortury, gdy to nie pomogło cesarz skazał ją na ścięcie, którego po zgodzie cesarza dokonał jej własny ojciec. Zmarła w 236 roku.Jest patronką górników, hutników, marynarzy, żołnierzy, kamieniarzy, kowali i więźniów. |
