Zygmunt

Zygmunt

Imię utworzone ze staroniemieckich słów sigu, czyli zwycięstwo i munt, czyli ochrona, opieka. W połączeniu określa zwycięskiego opiekuna. W Polsce znane od XIII wieku.
Zygmunt imieniny obchodzi 2.V
 

PRZEKSZTAŁCENIE ZDROBNIENIE FORMA DAMSKA
Zygmont, Zygmund, Zygmut,
Żygmunt, Żygmut
Zygmuntek, Zygmuś, Zyzio,
Zyga, Zyguś, Zych, Zyś

 

WERSJA OBCOJĘZYCZNA
łacińska angielska francuska niemiecka
Sigismundus Sigmund Sigismond Siegmund, Sigismund, Sigmund

 

IMIENINY CECHY CHARAKTERU
2.V ceni sobie niezależność i swobodę – nie ogranicza jej również innym, posiada silne poczucie odpowiedzialności, posiada spory temperament, może być zaborczy i władczy wobec wybranki, lubi wygodne życie, lubi zwracać na siebie uwagę, przebojowy, pełen dynamizmu, nie wyznacza sobie granic, nie lęka się trudności, inteligentny, pełen werwy i animuszu, potrafi niepostrzeżenie kierować grupą, logicznie prezentuje swoje poglądy, ma głowę pełną pomysłów, potrafi dobrze analizować każdą sytuację, podchodzi do wszystkiego bardzo elastycznie, nie załamuje rąk w obliczu kłopotów, błyskawicznie nawiązuje kontakty, w miłości oddaje ster partnerce

 

PRZYSŁOWIA
Gdy dzwonią w Zygmunta na Boże Narodzenie,
to słychać aż do Wielkiejnocy.
Na świętego Zygmunta wybieraj zboże z kąta.
Zygmunta dzwonią.
W Zygmunta dzwonią.

 

PATRON OPIS PATRONA
Św. Zygmunt Święty Zygmunt był królem Burgundii. Wraz z rodziną wzięty do niewoli i wrzucony z całą rodziną do studni. Zmarł w 524 roku.



Komentarze