Imię utworzone ze staroniemieckich słów willo, czyli wola i helm, czyli hełm, ochrona. Określa osobę, która ma silną wolę lub udziela schronienia innym. W Polsce znane od XII wieku, ale używane dopiero od XIV wieku. Nadal jednak nie jest ono popularne. Znane jest również w formach Wilaham, Wilam, Wielhelm,
Wielm, Wilhelm, Willehelm.
Wilhelm imieniny obchodzi 10.I, 6.IV, 28.V, 8.VI, 24.VI, 25.VI, 5.VII, 2.IX
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Wilam, Wilem | Wilek, Wili, Wiluś, Wilhelmek |
Wilhelmina |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Vilhelmus, Guilielmus |
Bill, Billy, William, Will, Willy | Guillaume | Wilhelm, Willehalm, Willem, Willi, Wilm |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 10.I, 6.IV, 28.V, 8.VI, 24.VI, 25.VI, 5.VII, 2.IX | bardzo wrażliwy, stały w uczuciach, postanowieniach i wierzeniach; lojalny, bywa skryty, typ upartego intelektualisty, ceni sobie swobodę w działaniu, lubi wygodne i spokojne życie, chce ciągle doskonalić swój umysł, lubi szybkie awanse w pracy, interesują go problemy natury metafizycznej, lubi dobre książki i wycieczki na łono natury |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Wilhelm | Święty Wilhelm urodził się w 1135 roku w Artel w rodzinie hrabiowskiej de Nevers. Wychowany w duchu wiary chrześcijańskiej wstąpił do klasztoru grandmonckiego w Limoż. Był przeorem klasztoru, a później piastował też taki urząd w klasztorze karoliwieńskim, fentoniańskim i w diecezji sanleńskiej. Gdy zaczął chorować, został wybrany na arcybiskupa bituryceńskiego. Odznaczał się wielką gorliwością i pomocą ubogim i chorym. Zmarł w 1209 roku. |
