Weronika – Imię pochodzenia greckiego lub bizantyjskiego wywodzące się ze słów phero, czyli nieść i nike, czyli zwycięstwo; w połączeniu przynosząca zwycięstwo. Możliwe, że pochodzi również od greckiego określenia iere eikon, czyli święte oblicze, co powiązane jest z biblijnym przekazem o tzw. chuście św. Weroniki. W Polsce imię to znane od XIII wieku, jako Weronka, Werunka.
Weronika imieniny obchodzi: 13.I, 4.II, 17.V, 9.VII, 12.VII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Berenika, Weronija | Wera, Werka, Weronisia, Weronka, Ika, Isia |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Veronica, Berenice | Veronica, Berenike, Beronike | Véronique, Bérénice | Veronika, Veronike, Berenike, Berenike |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 13.I, 4.II, 17.V, 9.VII, 12.VII | typ konserwatywny, zawsze godna zaufania, chętnie udziela dobrych rad, rozsądna, wymowna, towarzyska, posiada subtelne poczucie humoru, ma talenty i zamiłowania artystyczne, niezwykle oddana rodzinie i domowi, spokojna, zrównoważona, posiada wyczucie taktu, obdarzona dużym urokiem osobistym, twardo stąpa po ziemi, ma dobrze rozwiniętą wyobraźnię, jest bardzo wrażliwa, chętnie angażuje się w akcje charytatywne, nie oczekuje wdzięczności za swoją pomoc, bardzo lubi podróże, jest bardzo towarzyska, ale nieufna w stosunku do nowo poznanych ludzi; jest bardzo zasadnicza, nie zmienia swoich poglądów, nie lubi niedomówień, potrafi równie mocno kochać jak i nienawidzić |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Weronika chustę zrzuci, wiosna od nas się odwróci. Przyjdzie święta Weronika, zniesie jaje kaczka dzika. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Weronika | Święta Weronika urodziła się w 1445 roku w wiosce nieopodal Mediolanu. Wstąpiła do klasztoru augustianek. W 1697 roku otrzymała stygmaty. Zmarła w 1497 roku. |
