Wanda – Imię bardzo popularne, ale o trudnym do ustalenia pochodzeniu. Znane jest z legendy o królu Kraku, któremu to Wanda nie chciała poślubić i wolała skoczyć do Wisły. Imię może więc wywodzić się ze starosłowiańskiego słowa
węda, czyli wędka lub litewskiego vandene, czyli rusałka, bądź też od niemieckiego słowa Wenedka. Niektóre źródła podają, że imię to jest skrótem germańskich imion Wendeliburg albo Wendelgard. Po raz pierwszy imię pojawiło się w Polsce w XII wieku w kronikach Wincentego Kadłubka.
Wanda imieniny obchodzi: 26.I, 23.VI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Wandzia, Wandzik, Wandeczka, Deczka |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Vanda | Wanda | Wanda, Vanda | Wanda |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 26.I, 23.VI | spokojna, zrównoważona, wyrozumiała, dba o swoją wygodę nawet kosztem innych, bardzo zdolna, pracowita dopiero w sytuacji krytycznej, lubi dostatnie życie, doskonale zorganizowana, bywa cyniczna, działa ściśle według określonego planu, bardzo wymagająca, jest bardzo pedantyczna, mimo wszystko ma niekonfliktowy charakter, posiada niekwestionowany talent mediatorski, tolerancyjna, nie poddaje się presji otoczenia, zdecydowanie wyraża swoje opinie, ważne jest dla niej podtrzymywanie tradycji rodzinnych |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Wygląda jak Wanda z Wisły wyciągnięta. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Wanda, córka Króla Kraka | Wanda córka króla Kraka, która wolała śmierć w Wiśle niż ślub z Niemcem. |
