Imię wywodzi się od dwóch słów różnego pochodzenia. Od niemieckiego rohon, czyli okrzyk bojowy lub francuskiego roche, czyli skała, urwisko, przepaść. Oznacza mężczyznę mocnego jak skała lub tego, który doszedł do władzy w wyniku walki. Imię używane w Polsce od XIV wieku.
Roch imieniny obchodzi 16.VIII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Rosio |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Rochus | Roch, Rock | Roch | Rochus |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 16.VIII | ceni sobie wysoki poziom kultury osobistej, posiada wrażliwą i melancholijną naturę, nie zwraca uwagi na drobiazgi, bardzo ważna jest dla niego rodzina, lubi dobre filmy i dobre książki |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| O świętym Rochu strzelaj bez prochu. Na święty Roch w stodole groch. Od świętego Rocha na pole socha. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Roch | Święty Roch urodził się w Montpellier w 1295 roku w bardzo bogatej chrześcijańskiej rodzinie. Szybko został sierotą i rozdał cały swój majątek następnie udał się na pielgrzymkę do Rzymu. Roch pomagał w jednym ze szpitali chorym i wielu z nich przywrócił do życia. Później zajmował się chorymi dotkniętymi zarazą, po czasie sam zaczął chorować i schronił się w lesie. W pobliżu pałacu pewnego szlachcica, którego pies wynosił mu pożywienie, gdy szlachcic się o tym dowiedział przyjął go pod swój dach. Roch nawrócił go na chrześcijaństwo, a następnie wrócił w strony rodzinne, gdzie został osadzony w więzieniu na 5 lat, gdzie zachorował i zmarł. Jest patronem chorych na zarazę. |
