Dokładne pochodzenie jest nieznane. Najprawdopodobniej jest pochodzenia starosłowiańskiego i oznacza osobę spokojną, pokojową. Możliwe, także, że wywodzi się od greckiego słowa myron, czyli wonny olejek, balsam. Na początku chrześcijaństwa imię odor sanctitatis określało urok osobowości i zacności promieniujący z człowieka.
Miron imieniny obchodzi 17.VIII, 30.VIII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Mironek, Miruś | Mirona |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 17.VIII, 30.VIII | wrażliwy, pełen ideałów, ceni sobie spokój, pogodny, miewa nastroje melancholijne, bywa albo małomówny, albo gadatliwy; popada w skrajności różnego rodzaju, drażliwy, uparty, ambitny, kochliwy |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Miron | Święty Miron był greckim kapłanem, żył w latach 210–250 za panowania Dioklecjana, został skazany na śmierć poprzez ścięcie. |
