Łucja – Odmiana męskiego imienia Lucjan. Imię pochodzi od łacińskiego słowa lux, czyli światło. Dawniej nadawane osobom urodzonym z pierwszymi promieniami słońca. Do Polski trafiło w XIII wieku.
Łucja imieniny obchodzi: 4.III, 25.III, 25.VI, 6.VII, 9.VII, 16.IX, 13.XII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Lucyna, Lucylla, Lucjola, Łucia, Łucjana, Łucjanna, Łucyna |
Lucia, Łuca, Łucka | Lucjan, Lucjusz, Łucjan, Łucjusz |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Lucia | Lucy | Luce, Lucie, Lucienne, Lucine | Lucia, Lucie, Luzia, Luzie |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 4.III, 25.III, 25.VI, 6.VII, 9.VII, 16.IX, 13.XII | bardzo energiczna, odważna i despotyczna, ma umysł analityczny i bardzo logiczny, łatwo zdobywa przewagę nad innymi, pogodna, wrażliwa na krzywdę innych, pomocna, pedantka, cechuje ją silny instynkt macierzyński, ceni dobra materialne, lubi gromadzić bibeloty, lubi rządzić, lubi być w centrum uwagi, przenikliwa, ma świetną pamięć, ceni pogodę ducha, ważny jest dla niej ład i porządek, na płeć przeciwną działa jak magnes |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Na świętą Łucę noc się z dniem tłuce. Święta Łuca dnia przyrzuca. Kiedy na świętą Łucję mróz, to smaruj wóz. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Święta Łucja | Święta Łucja urodziła się w 280 roku w Syrakuzach na Sycylii. Co roku udawała się na grób św. Agnieszki by podziękować za zdrowie matki. Podczas jednej z pielgrzymek ukazała się jej sama Agnieszka i przepowiedziała jej męczeńską śmierć. Zaraz po tym Łucja rozdała swój majątek biednym i odmówiła zaręczyn wszystkim konkurentom, jeden z nich doniósł cesarzowi, że wyznaje ona wiarę chrześcijańską. Została pojmana, okrutnie torturowana i zabita mieczem w 304 roku. Jest patronką ślepych, chorych na oczy, a także opiekunką rolników, krawców i szwaczek. |
