Kunegunda

Kunegunda

Kunegunda – Imię pochodzi od starogermańskich słów kuni, czyli ród, plemię i gund, czyli walka. Nadawane dziewczynkom z nadzieją aby stały w obronie praw i interesów swojego rodu.
Kunegunda imieniny obchodzi: 3.III, 24.VII

PRZEKSZTAŁCENIE ZDROBNIENIE FORMA MĘSKA
Kinga, Konda, Kunekunda, Gonda, Gunda Kinia, Kunda, Gunda

 

WERSJA OBCOJĘZYCZNA
łacińska angielska francuska niemiecka
Cunegundis Cunegond, Cunegund Cunégonde Kunigund, Kunigunde,
Kunigundis, Kynga

 

IMIENINY CECHY CHARAKTERU
3.III, 24.VII doskonała organizatorka, wesoła towarzyszka, nie potrafi oszczędzać, marzycielka, potrafi popadać w melancholię, jest mało przedsiębiorcza, lubi dostatnie i wygodne życie, potrafi kokietować, odważna, uporządkowana, systematyczna, ceni sobie stabilizację, chroni domowe ognisko, wymagająca w stosunku do najbliższych, potrafi zaszaleć, lubi gotować, uzdolniona artystycznie, wyrozumiała, szybko wybacza, jest tolerancyjna, zdarza się jej coś palnąć bez zastanowienia

 

PRZYSŁOWIA
Na świętą Kondę wyrzuć już bondę.
Ani święta Knegunda tyle nie wycierpiała.

 

PATRON OPIS PATRONA
Święta Kunegunda / Św. Kinga Błogosławiona Kinga / Kunegunda urodziła się w 1234 roku. Była żoną Bolesława Wstydliwego, po jego śmierci wstąpiła do zakonu klarysek. Ufundowała dla nich klasztor w Starym
Sączu. Legenda głosi, że gdy dowiedziała się o braku soli
w Polsce, wrzuciła do żup węgierskich swój pierścień, który
górnicy odnaleźli w pierwszej bryle soli wykopanej w Wieliczce. Jest patronką górników.



Komentarze