Imię pochodzi od staroniemieckich słów kuoni, czyli śmiały i rad, czyli rada. Imię to określa kogoś skorego do udzielania rad innym.
W Polsce używane już od XII wieku między innymi w takich formach jak: Korrat, Kunard, Kunrot, Kurrad. Imię stało się popularne dzięki A. Mickiewiczowi, który stworzył Konrada Walenroda, a także Konrada z powieści „Dziady”.
Konrad imieniny obchodzi 14.II, 19.II, 21.IV, 1.VI, 1.VIII, 4.X, 21.XI, 26.XI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Konradyn | Konio, Konradek | Konrada, Konradyna |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Conradus | Conrad | Conrad | Conrad, Konrad, Kunrad, Kurt, Kurtz, Kunz |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 14.II, 19.II, 21.IV, 1.VI, 1.VIII, 4.X, 21.XI, 26.XI | wszechstronnie uzdolniony, lubi dominować, wszystkie swoje plany przeprowadza z iście matematyczną dokładnością, może być nieco uciążliwy dla otoczenia, lubi ciągłe zmiany, uwielbia sport i współzawodnictwo, śmiały, zdecydowany, niezależny, pewny siebie, broni swoich racji nawet jeśli wie że jest w błędzie, stawia wysokie wymagania przed sobą i przed bliskimi, jest niepokorny, ma skłonności do ryzyka, nie spoczywa na laurach, twórczy umysł, szczery |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Lepsza na Konrada głodnych wilków gromada niźli chłop w koszuli. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Konrad | Święty Konrad urodził się w pierwszej połowie XIII wieku we Włoszech, należał do bogatej szlacheckiej rodziny. Wstąpił do zakonu św. Franciszka, następnie udał się na Sycylię, gdzie opiekował się chorymi. Później schronił się, aby prowadzić pustelnicze życie. Zmarł w 1351 roku. |
