Imię po łacińsku brzmi Ignatius i wywodzi się od słowa ignis, oznaczającego ogień. Imię oznacza więc kogoś o płomiennym sercu. Imię przetłumaczono na język polski i u nas brzmiało Żygota, ale forma ta obecnie nie jest używana. W Polsce występuje od XVI wieku. Znane jeszcze pod formami Hinac, Inac, Jignat, Jinac.
Ignacy imieniny obchodzi 1.II, 11.V, 15.VII, 31.VII, 23.X, 15.XII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Ignac, Żegota | Ignacek, Ignaś, Igo, Nacek |
Ignacja |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Ignatius | Ignace, Inigo | Ignace | Ignaz |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 1.II, 11.V, 15.VII, 31.VII, 23.X, 15.XII | bardzo ambitny i uczuciowy, urodzony dyplomata, chętnie przychodzi innym z pomocą, szczodry, opiekuńczy, lubi czuć się potrzebny, lubi odpoczywać w samotności i w ustronnym miejscu |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| On dla mnie tyle znaczy, co Ignacy. Co Ignacy, to nie Marek. Poczekaj, Ignacy, aż będzie inacy. Powiada święty Ignacy, iżeśmy nie wszyscy jednacy. Musi mieć ćwieczek świętego Ignacego w głowie. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Ignacy | Święty Ignacy Loyola urodził się w 1491 w Kraju Basków w miejscowości Loyola. Był najmłodszym synem bogatego szlachcica. Wstąpił do wojska, w czasie wojny został jednak poważnie ranny i musiał udać się do domu rodzinnego. Wypadek ten zmienił jego poglądy diametralnie, zapragnął całe życie spędzić na modlitwach i przemyśleniach. Wyprowadził się do Rzymu i tu dokonał dzieła założenia zakonu Jezuitów. Ignacy sprawował funkcję generała zakonu. Zmarł w 1556 roku. Jest patronem swojego zakonu i rekolekcji. |
