Imię pochodzenia grecko-łacińskiego, oznacza dębową tarczę. Według niektórych źródeł pochodzi ze starosłowiańskiego i oznacza
„idź do Boga”. Jest to Polski odpowiednik łacińskiego imienia Egidiusz. Egida była cudowną tarczą boga Zeusa, stąd też powiedzenie „pod egidą” — pod opieką, pod patronatem. W Polsce znane od XII w.
Idzi imieniny obchodzi 1.IX
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Bodzisław, Idzim, Idzimił, Idzimir, Idzimysł, Idzisław, Idziwit, Idziwoj, Idź |
Idko, Idziek, Idzik, Idźko |
Idzia, Idzisława |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Giles | Gil, Gille, Gilles | Gid, Gil, Egid, Ägid, Ägidius, Ägilius |
|
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 1.IX | spolegliwy, nie potrafi się sprzeciwiać, uprzejmy, uczynny, ciągle angażuje się w cudze sprawy, łatwowierny, trudno mu założyć rodzinę, domator, typ samotnika, wrażliwy, kieruje się w życiu ideałami, ciężko znosi porażki |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Czy Idzi, czy chodzi — na jedno wychodzi. Święty Idzi do szkoły pędzi. Idzi — siać wyjdzi. Święty Idzi w polu nic nie widzi. Gdy na święty Idzi ładnie, śnieg na pewno późno spadnie. Wielka do zboża i siewki wygoda, gdy w święty Idzi przyświeca pogoda. Na święty Idzi w swaty do mnie przydzi. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Idzi | Święty Idzi był kapłanem. W Polsce kult Idziego rozpowszechnił się od drugiej połowy XI w. W czasach współczesnych w Rzymie powstał ekumeniczny ruch młodzieżowy pod patronatem Idziego. Jest patronem rybaków, macierzyństwa, chroni także przed bezpłodnością. |
