Imię pochodzenia staroniemieckiego, od słów hugu, czyli duch, dowcip i beracht, czyli jaśniejący, błyszczący. Imię charakteryzuje osobę o bystrym umyśle i z poczuciem humoru. Dziś imię to najczęściej występuje na Śląsku.
Hubert imieniny obchodzi 3.XI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Hubartus, Hubertus, Hugbert, Hugubert, Huprecht |
Bercik, Bertuś, Hubercik | Huberta |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Hubertus | Hobart | Hubert | Hubertus, Hugbert, Huprecht |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 3.XI | bardzo sprawiedliwy, odważny, rozsądny, zwykle osiąga niemałe sukcesy, posiada dobrą pamięć, lubi wygodne i bogate życie |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Kiedy swego czasu goły las nastaje, święty Hubert z lasu cały obiad daje. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Hubert | Święty Hubert był biskupem Tongres-Maastricht i Leodium. Nie ma wielu informacji dotyczących jego przeszłości. Jedna y legend podaje, że zanim został biskupem był żonaty i miał syna, który po jego śmierci został biskupem. Inne źródła podają, że poczuł przypływ wiary gdy na polowaniu natknął się na jelenia z krzyżem między rogami. Pewne jest to, że w 705 został biskupem. Ze względu na jedną z legend jest patronem myśliwych i polowań. |
