Imię pochodzenia łacińskiego, od słowa flos, czyli kwiat lub florens, czyli kwitnący. Możliwe że pochodzi od imienia rzymskiej bogini wiosny i kwiatów Flory. W Polsce jest znane od XIII w. jako Florianus, ale występowało także
w postaciach: Tuorian, Tworian, Tworsian, Tworzian, Tworek.
Florian imieniny obchodzi 4.V, 7.V, 5.XI, 17.XII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Florentyn, Florenty, Florencjusz, Florestan, Floryn |
Florek, Floruś | Flora, Floriana, Florentyna, Floryna |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Florianus | Florian | Florien | Florianus |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 4.V, 7.V, 5.XI, 17.XII | ceni sobie wysoki poziom kultury osobistej, posiada wnikliwą i melancholijną naturę, nie zwraca uwagi na drobiazgi, liczą się dla niego tylko rzeczy najważniejsze, niezwykle oddany domowi i rodzinie |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Kiedy poleje na świętego Floriana, potrwa jeszcze czas jakiś pogoda zakichana. Każdy Florek ma swój worek. Na święty Florian deszczyk rzęsisty, będzie plon obfity i dobry i czysty. Deszcz na świętego Floriana, skrzynia groszem napchana. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Florian | Święty Florian urodził się w Wiedniu na początku III wieku. Był dowódcą wojska, ale to Chrystusowi ślubował wierność do śmierci. Został pojmany w Laureaku i nakłaniany do wyrzeczenia się swej wiary, gdy jednak tego nie zrobił został utopiony w rzece w 280 roku. Na grobie św. Floriana zbudowano klasztor benedyktynów. Jest jednym z patronów Polski i patronem diecezji wiedeńskiej. |
