Imię wywodzi się z łacińskiego słowa aemulus, oznaczające kogoś kto rywalizuje, współzawodniczy z kimś. Może też pochodzić od nazwy najstarszego rzymskiego rodu Aemilius, inaczej Emiliuszów. Imię to stało się popularne na zachodzie Europy w XVIII, w Polsce upowszechniło się dopiero w XIX wieku.
Emil imieniny obchodzi 22.V, 5.VIII, 8.VIII, 6.X, 11.X, 14.XI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Emilian, Emiliusz | Emilek, Milek | Emilia, Emiliana |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Aemilius | Emil | Émile | Emil, Ämil |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 22.V, 5.VIII, 8.VIII, 6.X, 11.X, 14.XI | bardzo wrażliwy, odważnie kroczy przez życie, nie zawsze dobry dyplomata, obdarzony wdziękiem i poczuciem humoru, posiada wrodzoną wrażliwość, obdarzony dużym temperamentem |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Na Emila babie lato się przesila. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Emil | Święty Emil pochodził z Andaluzji, dzisiaj jest to obszar Hiszpanii. Zdobył wykształcenie chrześcijańskie w bazylice świętego Cypriana, a później został wyświęcony na diakona. Doskonale posługiwał się językiem arabskim i często wdawał się w religijne dyskusje z wyznawcami Mahometa. Rozjuszony tłum doprowadził Emila do sędziego i skazał go tym samym na wyrok śmierci. Legenda głosi, że w trakcie wykonywaniu wyroku ścięcia Emila, nagle rozpętała się burza. Zmarł 852 roku. |
