Czesław

Czesław

Imię pochodzenia starosłowiańskiego oznacza mężczyznę, który ma czcić sławę, dobrą cześć; albo zasługuje na cześć i sławę. W Polsce
używane jest od XIII wieku.
Czesław imieniny obchodzi 12.I, 19.IV, 20.IV, 20.VII, 2.IX
 

PRZEKSZTAŁCENIE ZDROBNIENIE FORMA DAMSKA
Casław, Ciechan, Ciesław,
Czaisław, Czcisław, Czech, Czechasz, Czechoń, Czechosław
Czesiek, Czesio, Czesiu,
Czesz, Cześ, Cześko
Czesława

 

WERSJA OBCOJĘZYCZNA
łacińska angielska francuska niemiecka
Ceslaus Ceslas Ceslas Ceslaus

 

IMIENINY CECHY CHARAKTERU
12.I, 19.IV, 20.IV, 20.VII, 2.IX bardzo łagodny, posiada duże poczucie humoru, skupia się głównie na rodzinie i domu, przyjmuje na siebie niekiedy zbyt dużo obowiązków, uparty, lubi spokojne, bogate i nieprzeciętne życie, odważny, zdecydowany, pragnie wolności i swobodę działania, czasem zarozumiały, bywa mało życzliwy

 

PRZYSŁOWIA

 

PATRON OPIS PATRONA
Bł. Czesław Błogosławiony Czesław Odrowąż był bratem św. Jacka. Urodził się w 1185 w Kamieniu na Śląsku. Zasłynął z pobożności i niepokalanej czystości. Został wysłany do Włoch tam uzyskał stopień doktora praw. Po powrocie do Polski dzięki stryjowi biskupa Iwona Odrowąża został kanonikiem. Następnie w Rzymie dołączył do zakonu. Założył w Pradze klasztor dominikanów, a następny założył we Wrocławiu. Z legendy wynika, że ochronił Wrocław przed Tatarami. Po tym wydarzeniu został wybrany na prowincjała, czyli zwierzchnika wszystkich klasztorów w Polsce i Czechach. Zmarł w 1242 we Wrocławiu.



Komentarze