Imię pochodzenia słowiańskiego, które oznacza osobę Bogu miłą lub Boga miłującą. Kojarzone jest również z greckim imieniem Teofil, czy też z łacińskim Amadeus. Starodawną wersją imienia był Bogomił.
Bogumił imieniny obchodzi 13.I, 18.I, 26.II, 10.VI, 3.XI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Bogmił, Bogomił, Bogum, Bohumil, Bomił | Boguś, Bogumilec, Bogumiłek, Miłek |
Bogumiła |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Bogumilus | Bogomile, Theophilus |
Bogomil | Gottlieb, Godolef |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 13.I, 18.I, 26.II, 10.VI, 3.XI | ceni sobie swobodę i niezależność, skryty, pewny siebie, posiada ogromne poczucie odpowiedzialności, bardzo lojalny, potrafi być zbyt impulsywny, nieco kłótliwy, mało tolerancyjny, oszczędny, solidny, skrupulatny w interesach, dotrzymuje obietnic, w życiu wykazuje się uporem, mocno przeżywa porażki |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Bł. Bogumił | Błogosławiony Bogumił, znany również jako Piotr II.. Urodził się we wsi Koźmin k. Koła w 1135 roku. Był biskupem poznańskim. Został mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim przez Bolesława II Śmiałego, którego prawdopodobnie poparł w sporze z biskupem Stanisławem ze Szczepanowa. W 1198 r. zrezygnował z funkcji, którą posiadał i osiadł w pustelni w Dobrawie nad Wartą. Jest patronem archidiecezji gnieźnieńskiej i poznańskiej oraz diecezji włocławskiej. |
