Po łacinie Benedykt oznacza benedictus czyli błogosławiony lub od benedico oznaczające mówić o kimś dobrze, wyrażać się życzliwie,
chwalić kogoś. Dawniej imieniem tym nazywano dziecko, któremu życzyło się pomyślności na życie. W Polsce zyskało popularność dzięki Benedyktowi z Nursji, który był założycielem pierwszego zakonu i opactwa benedyktyńskiego. W Polsce używane od XI w., również w takich formach jak: Benesz, Benik, Bieniasz, Bieniek, Bień.
Benedykt imieniny obchodzi 12.I, 12.II, 11.III, 21.III, 27.III, 4.IV, 16.IV, 7.V, 11.V, 7.VII, 11.VII, 16.VII, 21.VII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Benek, Beniek, Benio, Benuś |
Benedykta, Benita. |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Benedictus | Benedict, Ben, Bennet | Benedict, Benoît | Benedikt, Benediktus, Bendix |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 12.I, 12.II, 11.III, 21.III, 27.III, 4.IV, 16.IV, 7.V, 11.V, 7.VII, 11.VII, 16.VII, 21.VII | mężczyzna któremu w życiu wszystko przychodzi zbyt łatwo – zwłaszcza pieniądze i znajomości, bywa beztroski i mało odpowiedzialny, posiada zmienny charakter, lubi wesołe towarzystwo |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie, Marek ze lnem, a Filip tatarkę wywiedzie. Jak po Benedykcie ciepło, to i w lecie będzie piekło. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Święty Benedykt | Święty Benedykt urodził się w księstwie spoletańskim we Włoszech około 480 roku. Pobierał nauki wyższe w szkołach w Rzymie, jednak wolał prowadzić życie pustelnicze i wyjechał z Rzymu. Ukrył się w jaskini gdzie żywność przynosili mu pasterze w zamian za nauki i błogosławieństwo. Wkrótce został przełożonym zakonu i przestrzegał z pełną surowością reguł i dobrych obyczajów zakonu. Zasłynął z czynienia cudów i pomocy biednym i chorym. Zakon pod władzą Benedykta stał się tak słynny, że musiał zbudować dwanaście innych klasztorów, zostały nazwane od niego zakonem Benedyktynów. |
