Imię pochodzenia łacińskiego od słowa august, czyli szczęśliwy, czcigodny, boski,
uświęcony przez dobre znaki. Ma opisywać osobę, która jest szczęśliwa. Imię nadawane niektórym cesarzom rzymskim. W Polsce znane od pierwszej połowy XIII w.
August imieniny obchodzi 3.VIII, 31.X
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Augustyn | Augustek, Gucio, Gustek | Augusta, Augustyna |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Augustus | August, Augustes | Auguste | Augustus |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 3.VIII, 31.X | ambitny, wrażliwy, posiada wielki autorytet, posiada twórczy i artystyczny umysł, cechuje go miła powierzchowność i ujmujący sposób bycia z dużą dozą humoru, oddany domowi i rodzinie, potrafi być oszczędny i rozsądny |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Za Augusta ziemia pusta. Gdy August pije, cała Polska pijana. Za trzeciego Augusta panowała rozpusta. Za króla Augusta wina pełne usta. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. August | Święty August wraz z grupą chrześcijan poniósł śmierć męczeńską w Nikodemii w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. |
