Imię męskie pochodzenia celtyckiego lub walijskiego. Prawdopodobnie wywodzi się od słowa art, arth oznaczające niedźwiedzia. W Polsce notowane od czasów średniowiecznych, również jako Artko, Artuss, Hartko, Hartusz, Jartek, Jartko, Jartusz, Ortusz.
Artur imieniny obchodzi 6.X, 15.XI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Artus | Artek, Artko, Arturek, Artuś, Hartek, Jartek, Jartko, Turek |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Artur, Arthur, Artusius | Arthur | Arthur | Arthur, Artur |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 6.X, 15.XI | wrażliwy, inteligentny, posiada analityczny umysł, zawsze lubi chodzić własnymi drogami, może być nieco nieśmiały, pieniądze przychodzą mu łatwo i potrafi je uszanować, łatwo osiąga sukces w dziedzinach wymagających więcej pracy niż wrodzonego talentu |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Artur Bell | Artur Bell mieszkał w Temple Broughton w hrabstwie Worcestershire w Anglii w 1591 roku. Pochodził z bogatej szlacheckiej rodziny. Wybrał jednak życie duchowne i wyjechał do Hiszpanii by tam móc w pełni być wyznawcą wiary chrześcijańskiej. Tam przyjął święcenia kapłańskie i wstąpił do zakonu franciszkanów. Został skazany na powieszenie w Tyburn w 1643 roku za swą wiarę. |
