Imię pochodzenia staroniemieckiego. Złożone z dwóch członów od słów arn, czyli orzeł i waltan
oznaczające panować, rządzić. Imię oznacza mężczyznę, który panuje nad wszystkim i ma baczenie niczym orzeł. W Polsce używane od XIII w. w formach Arnolf, Arnołt, Arnulf, Arnułt, Harnołt, Jarnołt, Jarnułt, Jernołt, Jernułt.
Arnold imieniny obchodzi 19.II, 18.VII, 9.X
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Arnolt, Jarnolt | Arno, Arnoldek | Arnolda |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Arnold | Arnold | Arnaud, Arnolf | Arnhold, Arndt, Arne |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 19.II, 18.VII, 9.X | inteligentny, dba zarówno o rozwój duchowy, umysłowy jak i o wygląd zewnętrzny; dyplomata, silny charakter wzbudzający respekt u innych, szczególnie wrażliwy na sztukę, piękno i sport |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Arnold | Św. Arnold był lutnistą na dworze Karola Wielkiego. Uznawany za patrona śpiewaków. |
