Imię to wywodzi się od greckiego imienia boga Apolla – patrona sztuk, nauk, wyroczni, światła, słońca, a także śmierci. Imię pochodzi od słowa apollymi, czyli zabić, zgubić, zniszczyć.
Apolinary imieniny obchodzi 8.IV, 23.VII, 23.VIII, 5.X
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Apoloniusz | Poluś | Apolinaria, Apolonia |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Apollinaris | Aplonay, Apollinaris | Apollinaire | Apollinaris, Polin |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 8.IV, 23.VII, 23.VIII, 5.X | osoba o wielkim i szlachetnym sercu, nie jest władczy i nie lubi jak mu się rozkazuje, wrażliwy na muzykę, lubi dalekie podróże, pełen ideałów, konsekwentny w realizacji planów, staranny, posiada konserwatywne poglądy, działa pod wpływem chwili |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Apolinary | Święty Apoloniusz był męczennikiem. Żył w Rzymie w drugiej połowie II wieku. Sprawował wysoki urząd senatora rzymskiego. W tamtych czasach istniała ustawa o karaniu śmiercią osób, które wyznają wiarę chrześcijańską. Apolinary zgłębiał więc tajniki wiary po kryjomu. Szybko stał się wzorem chrześcijańskiej miłości Boga, starał się zjednywać jak najwięcej osób do wiary chrześcijańskiej. Jego sługa wydał jego tajemnicę naczelnikowi cesarskiej gwardii. Starosta wówczas skazał go na śmierć. Zginął w 186 roku. |
