Aleksandra – Żeńska forma imienia Aleksander pochodzącego od greckiego słowa Aleksandros oznaczające obrońcę mężów lub odpierającego wrogów. W Polsce używane od XIV wieku w formie Oleksandra lub Aleksandra. Imię spopularyzował H. Sienkiewicz, nadając je swojej bohaterce w Potopie.
Aleksandra imieniny obchodzi: 20.III, 18.V
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Aleksandryna. Aleksja, Oleksandra |
Ala, Alka, Ola, Oleńka, Olesia, Olka | Aleksander |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Aleksandra | Alexia, Alexandrina, Sandy | Alexandre, Alexandrine | Alexandra, Alexandrine, Sandra |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 20.III, 18.V | ma zdolności przywódcze, niezmiernie towarzyska, marzycielka, sprawiedliwa, prawdomówna, odpowiedzialna, zdyscyplinowana, dobrze zorganizowana, zdolna, niezależna, ambitna, wierna, lubi narzucać innym swoje zdanie, bywa nerwowa, w razie potrzeby potrafi zachować zimną krew, mierzy wysoko, zaangażowana w każde zadanie którego się podejmuje, operatywna |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Aleksandra z Galacji | Święta Aleksandra mieszkała w Galicji za czasów prześladowań chrześcijańskich. W dzień Artemidy i Ateny jako jedna z dziewic odmówiła wzięcia udziału w procesji i niesienia posągów rzymskich bogiń. Wydano wówczas na nią wyrok utopienia jej w grzęzawiskach. Ciało jej i innych dziewic zostało wyłowione przez Teodota, który chciał wyprawić im pogrzeb chrześcijański. Niestety został przyłapany i ścięty. Ciała Teodota i wyłowionych dziewic zostały spalone. |
