Aldona – Imię nieznanego do końca pochodzenia. Mimo, że nie ma ono brzmienia litewskiego, pochodzi z Litwy. Tak miała na imię (pochodząca z Litwy) żona Kazimierza Wielkiego. Być może jest ono związane z białoruskim przekształceniem greckiego imienia Eudokia lub od staropruskiego Al-degut. Do Polski dotarło i stało się popularne dzięki zawieraniu małżeństw z litewskimi księżniczkami.
Szczególnie często nadawano je w XIX w., na fali romantycznej mody na imiona pogańskie, a także pod wpływem utworu „Konrad Wallenrod” A. Mickiewicza.
Aldona imieniny obchodzi: 10.IX, 11.X
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Alda | Alda, Aldonka, Dona, Donka |
Aldon, Aldus |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Aldona | Aldona | Aldona | Aldona |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 10.IX, 11.X | wesoła, zawsze uśmiechnięta, radosna, optymistka, niezależna, śmiało idzie przez życie , dumna, uparta, broni swoich racji do upadłego, pełna energii, kieruje się w życiu rozsądkiem, bywa przewidywalna, szlachetna, zaradna, lubi się uczyć, jest dobrą gospodynią |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Alda (Aldobrandeska) | Święta Alda była uznawana za uzdrowicielkę. Była bezdzietną wdową i cały swój dobytek rozdała ubogim, sama zamieszkała wówczas w pustelni nieopodal Sieny. Zajmowała się chorymi w szpitalach. Niektóre źródła podają, że znane są przypadki uzdrowień przez nią dokonanych. |
