Agnieszka – Imię Agnieszka wywodzi się z greckiego słowa hagneia oznaczające czystość, bez skazy, świętość. W Polsce pojawiło się za pośrednictwem Czech w okresie średniowiecza i występowało w formie: Jagnieszka, Jegnieszka, Jagna, Jagienka, Agna, Agnieszka. W etymologii ludowej łączono je z łacińskim słowem agnus czyli baranek. Stąd zwyczaj
święcenia przez papieża białych baranków na dzień św. Agnieszki.
Agnieszka imieniny obchodzi: 21.I, 28.I, 20.IV, 17.VI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Jaga, Jagienka | Agna, Agneta, Agnisia, Agnusia, Angneta, Gnieszka, Jagienka, Jagna, Jagniesz, Jagnieszka, Jagosza, Jagusia, Nieszka |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Agnes, Ines, Agnesa, Agneta | Agnes | Agnes | Agnes |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 21.I, 28.I, 20.IV, 17.VI | niezależna, szczególnie ceni sobie swobodę, odważna idealistka, wrażliwa, odpowiedzialna, uzdolniona artystycznie, brakuje jej cierpliwości, bywa irracjonalna, spokojna, skromna, nie narzuca się innym, otwarta na kontakty z ludźmi, samodzielna, rozsądna, lubi podróżować, uwielbia czytać, chętnie troszczy się o innych, bywa zamknięta w sobie, starannie dobiera sobie przyjaciół |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Dobra Agnieszka, kto z nią nie mieszka. Święta Jagna idzie do bagna. Agnieszka łaskawa puszcza skowronka z rękawa. Od świętej Agnieszki niszcz na drzewach liszki. Agnieszka, kiedy nie zła, głupia. Na świętą Agnieszkę wychodzi woda na ścieżkę. Na święto Agnieszki wiedlą szynki, jedzą kiszki. Agnieszka li łaskawa, wkrótce w polu zabawa; Agnieszka li nielusa, jeszcze zimie pokusa. Jeśli na Agnieszkę pochmurno, to o len nietrudno, a jeśli jasno, to o len ciasno, a jeśli mróz tęgi, szczep gonty i dęgi. Skromna jak święta Agnieszka, a diabeł w niej mieszka. Święta Jagna taje bagna. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Agnieszka | Jest kilkanaście świętych o tym imieniu jednak św. Agnieszka znana jako męczennica rzymska jest pierwszą z nich. Żyła około 304 roku n.e. w okresie prześladowań chrześcijańskich. Zginęła spalona na stosie, ponieważ nie chciała poślubić Semproniusza. Po śmierci Agnieszka ukazała się nad swoim grobem rodzicom trzymając w rękach białego baranka. Z czasem uznano ją świętą i na jej grobie zbudowano kościół. Dotąd co roku w kościele tym papież święci dwa baranki, a z ich wełny wyrabia się taśmy z krzyżykami, które rozdzielane są przez papieża kardynałom i arcybiskupom jako znak władzy kościelnej. |












