Agnieszka

Agnieszka

Agnieszka – Imię Agnieszka wywodzi się z greckiego słowa hagneia oznaczające czystość, bez skazy, świętość. W Polsce pojawiło się za pośrednictwem Czech w okresie średniowiecza i występowało w formie: Jagnieszka, Jegnieszka, Jagna, Jagienka, Agna, Agnieszka. W etymologii ludowej łączono je z łacińskim słowem agnus czyli baranek. Stąd zwyczaj
święcenia przez papieża białych baranków na dzień św. Agnieszki.
Agnieszka imieniny obchodzi: 21.I, 28.I, 20.IV, 17.VI

PRZEKSZTAŁCENIE ZDROBNIENIE FORMA MĘSKA
Jaga, Jagienka Agna, Agneta, Agnisia, Agnusia, Angneta, Gnieszka,
Jagienka, Jagna, Jagniesz, Jagnieszka, Jagosza, Jagusia, Nieszka

 

WERSJA OBCOJĘZYCZNA
łacińska angielska francuska niemiecka
Agnes, Ines, Agnesa, Agneta Agnes Agnes Agnes

 

IMIENINY CECHY CHARAKTERU
21.I, 28.I, 20.IV, 17.VI niezależna, szczególnie ceni sobie swobodę, odważna idealistka, wrażliwa, odpowiedzialna, uzdolniona artystycznie, brakuje jej cierpliwości, bywa irracjonalna, spokojna, skromna, nie narzuca się innym, otwarta na kontakty z ludźmi, samodzielna, rozsądna, lubi podróżować, uwielbia czytać, chętnie troszczy się o innych, bywa zamknięta w sobie, starannie dobiera sobie przyjaciół

 

PRZYSŁOWIA
Dobra Agnieszka, kto z nią nie mieszka.
Święta Jagna idzie do bagna.
Agnieszka łaskawa puszcza skowronka z rękawa.
Od świętej Agnieszki niszcz na drzewach liszki.
Agnieszka, kiedy nie zła, głupia.
Na świętą Agnieszkę wychodzi woda na ścieżkę.
Na święto Agnieszki wiedlą szynki, jedzą kiszki.
Agnieszka li łaskawa, wkrótce w polu zabawa;
Agnieszka li nielusa, jeszcze zimie pokusa.
Jeśli na Agnieszkę pochmurno, to o len nietrudno,
a jeśli jasno, to o len ciasno,
a jeśli mróz tęgi, szczep gonty i dęgi.
Skromna jak święta Agnieszka, a diabeł w niej mieszka.
Święta Jagna taje bagna.

 

PATRON OPIS PATRONA
Św. Agnieszka Jest kilkanaście świętych o tym imieniu jednak św. Agnieszka znana jako męczennica rzymska jest pierwszą z nich. Żyła około 304 roku n.e. w okresie prześladowań chrześcijańskich. Zginęła spalona na stosie, ponieważ nie chciała poślubić Semproniusza. Po śmierci Agnieszka ukazała się nad swoim grobem rodzicom trzymając w rękach białego baranka. Z czasem uznano ją świętą i na jej grobie zbudowano kościół. Dotąd co roku w kościele tym papież święci dwa baranki, a z ich wełny wyrabia się taśmy z krzyżykami, które rozdzielane są przez papieża kardynałom i arcybiskupom jako znak władzy kościelnej.



Komentarze