Adela – Imię damskie pochodzenia germańskiego, od słowa adal, adel oznaczające szlachetny
ród. Imię o szlachetnym obliczu i usposobieniu. W Polsce
znane od początków chrześcijaństwa, ale częściej występuje od
XIV w. Miała je nosić rzekoma siostra Mieszka I. Obecnie jest
rzadko nadawane.
Adela imieniny obchodzi: 23.XI, 24.XII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Ada, Adelaida, Adelajda, Adelina, Adlejda |
Ada, Adelka |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Adela | Adaline, Adela, Adelina, Adeline, Edeline |
Adele | Adala, Adela, Adele, Adelina |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 23.XI, 24.XII | pełna energii, prowadzi aktywne życie, lubi ruch, lubi rywalizować, urodzona sportsmenka, pewna siebie, zdecydowana, ma skłonności do uproszczeń – nie lubi zgłębiać niuansów, do celu zmierza najkrótszą możliwą drogą, postrzegana jako pożeraczka serc, uwielbia stawiać na swoim, uparta, pociąga ją wiedza ezoteryczna |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Adela | Święta Adela znana na arenie polityki i władzy w X wieku jako wybitna cesarzowa. Urodzona w Burgundii w 930r., poślubiła króla Włoch Lottara II, niestety po śmierci męża korona i władza zostały jej odebrane przez Berengariusza, który chciał ją wydać za swojego syna. Po tym jak Adela się nie zgodziła trafiła do więzienia. Po jakimś czasie zbiegła z zamku z pomocą cesarza Ottona I, którego została później żoną. W podzięce Bogu za wolność , hojnie obdarowywała kościoły, była założycielką kilku klasztorów i szerzyła wiarę chrześcijańską. Zmarła w 999 roku w klasztorze. |












