Matylda – Imię utworzone z dwóch starogermańskich słów: macht, czyli siła, władza i hiltia, czyli walka. Po złączeniu oznacza kobietę silną i odważną w walce.
Matylda imieniny obchodzi: 11.I, 19.I, 14.III
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Mechtylda | Tyla, Tylda, Matyldka |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Mathildis | Mathilda | Mathilde | Mathildis, Mechtilda |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 11.I, 19.I, 14.III | bardzo krytyczna i wszechstronna, posiada szlachetne serce, silną osobowość, zawsze stara się uczynić dobrze dla innych, nie daje się przekupić, lubi zwracać na siebie uwagę, lubi odpoczynek z dala od miejskiego zgiełku |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Matylda | Święta Matylda była córką hrabiego z Westfalii, została wychowana przez babcię w klasztorze. Gdy osiągnęła pełnoletniość wyszła za księcia, a później cesarza saskiego Henryka. Małżeństwo żyło w wierze chrześcijańskiej, mieli 3 synów i dwie córki. Najstarszy syn Otto został cesarzem, średni Henryk, księciem bawarskim; a najmłodszy Bruno arcybiskupem kolońskim. Po śmierci cesarza Henryka dwaj najstarsi bracia kłócili się o tron i w złości zaczęli prześladować matkę. Po czasie ustąpili, przeprosili ją i zwrócili jej dochody, dzięki czemu nadal pomagała ubogim, zwiedzała przez siebie założone klasztory. Objawił się jej Bóg ukazując jej godzinę jej śmierci. W 968 roku zmarła w klasztorze, gdzie pochowany był jej mąż. |
