Marek

Marek

Imię pochodzi od rzymskiego boga wojny Marsa. Pochodzi z łacińskiego, od imienia boga wojny Marsa. Obecnie jest bardzo popularne w wielu krajach, w Polsce pojawiło się w XIII wieku.
Marek imieniny obchodzi 13.III, 24.III, 11.IV, 25.IV, 8.V, 18.VI, 7.IX, 28.IX, 7.X, 16.XI, 22.XI
 

PRZEKSZTAŁCENIE ZDROBNIENIE FORMA DAMSKA
Marcjan,
Markiel, Marko, Markosz, Markusz, Markuszek
Mareczek, Markusz, Maruś

 

WERSJA OBCOJĘZYCZNA
łacińska angielska francuska niemiecka
Marcus Mark Marc Markus, Mark, Marc

 

IMIENINY CECHY CHARAKTERU
13.III, 24.III, 11.IV, 25.IV, 8.V, 18.VI, 7.IX, 28.IX, 7.X, 16.XI, 22.XI ceni sobie swobodę i niezależność w działu i myśleniu, posiada twórczy umysł, jest pewny siebie, bardzo lojalny, stara się zapewnić sobie i bliskim jak najwygodniejsze życie, lubi ciągłe zmiany, bywa szorstki w obyciu, nie liczy się z opinią innych, zdecydowany, ma własne zdanie, dużą wagę przywiązuje do sprawności fizycznej, lubi podejmować różnego rodzaju wyzwania, osiągnięcie celu sprawia mu satysfakcję, od partnerki oczekuje wierności, sam przy tym wymaga niezależności

 

PRZYSŁOWIA
Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie,
Marek ze lnem, a Filip tatarkę wywiedzie.
Nocny Marek.
Tłucze się jak Marek po piekle.
Na świętego Marka sieje się ostatnia jarka.
Świętego Marka — nie ma co włożyć do garnka.
Poszedł Marek na jarmarek,
kupił sobie oś,
postawił ją pod stodołą,
ukradł mu ją ktoś

 

PATRON OPIS PATRONA
Św. Marek Święty Marek Ewangelista, jest autorem drugiej Ewangelii. Urodził się w Palestynie, był synem Marii, która była właścicielką Wieczernika, gdzie odbywała się Ostatnia Wieczerza. Był uczniem św. Piotra i Pawła. Tworzył pierwszą gminę chrześcijańską w stolicy Aleksandrii. Prawdopodobnie w 68 roku w Aleksandrii poniósł śmierć męczeńską. Jest patronem Wenecji, Gergamo, Egiptu, a także handlowców bydła, wikliniarzy, murarzy, notariuszy, pisarzy i szklarzy.



Komentarze