Imię pochodzi od łacińskiego słowa Caietanus i oznacza kogoś pochodzącego z miasta Kajety, położonego na północ od Neapolu. W Polsce imię to pojawiło się wraz z powstaniem zakonu teatynów, którego założycielem był św. Kajetan.
Kajetan imieniny obchodzi 7.VIII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Kaj, Kajetanek, Kajetanuś, Kajtek, Kajtuś, Tanek, Tanuś |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Caietanus | Cajetan | Gaétan | Kajetan |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 7.VIII | niezwykle ambitny, obdarzony wszechstronnym umysłem, posiada oryginalną osobowość, ma dużą wyobraźnię, niecierpliwy, niespokojny, lubi dobrze się ubierać, lubi wytworne przyjęcia |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Święty Kajetanie, strzeż od deszczu sprzątanie |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Kajetan | Święty Kajetan urodził się w bogatej rodzinie w 1480 roku w Vincenza, położonej w Republice Weneckiej. Był doktorem prawa, później udał się do Rzymu i tam objął urząd kościelny. Wstąpił do „Towarzystwa miłości Bożej” i powstrzymywał przed upadkiem wiary w Chrystusa. Gdy skończył 36 lat przyjął święcenia kapłańskie. Później wraz z Piotrem Carafą i dwoma innymi kapłanami założyli zakon. Zmarł w 1547 roku. Jego zakony pojawiły się jeszcze we Włoszech, Hiszpanii, Niemczech i w Polsce. |
