Imię wywodzi się od starogermańskiego słowa hugu, czyli duch, dusza, bystrość, umysł. Oznacza mężczyznę odznaczającego się bystrością umysłu. W Polsce używane od XIII wieku.
Hugo imieniny obchodzi 1.IV, 29.IV, 17.XI
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Hugolin, Hugon | Hugonek | Hugona |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Hugo | Hugh | Hugues, Hugue, Huon | Hugo |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 1.IV, 29.IV, 17.XI | poważny mężczyzna, dociekliwy, posiada umysł analityczny, lubiany i pożądany towarzysz, zabiega o karierę, ale naukową; bardzo inteligentny, zawsze uśmiechnięty, obdarzony sporym samokrytycyzmem, potrafi śmiać się z samego siebie, samodzielnie realizuje swoje plany |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Hugo | Święty Hugo był biskupem w Auzerre. Dokonał licznych reform klasztorów na terenie swej diecezji. |
