Imię pochodzenia łacińskiego od słowa faba, czyli bób. Oznacza osobę, która zajmowała się uprawą, bądź sprzedażą bobu. Stało się popularne jako imię po tym jak nazwano tak jeden z rzymskich rodów – Fabiuszów. W Polsce używane od XIII wieku w takich formach jak Fabijan, Fabijanek, Fabijanko, Pabijan.
Fabian imieniny obchodzi 20.I
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Fabiusz | Fabianek, Fabek, Fabuś | Fabia, Fabiana |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Fabius | Fabius | Fabien, Fabius | Fabius |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 20.I | bardzo inteligentny, doskonale potrafi wykorzystać swoje zdolności i umiejętności, nigdy nikomu nie wchodzi w drogę, posiada niezależny i subtelny umysł |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Fabian i Sebastian pierwsi drzewa budzą, ale często łudzą. Fabian i Sebastian gdy mróz dadzą, srogą zimę przyprowadzą. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Św. Fabian | Święty Fabian żył w Rzymie na początku III wieku. Został on wybrany na papieża. W trakcie swojego panowania mocno umacniał Kościół i zajął się jego reorganizacją, zajął się także cmentarzami chrześcijańskimi, podzielił Rzym na siedem części i każdą z nich powierzył innemu kapłanowi. Uszeregował też stopnie wiodące do kapłaństwa, które używane są do dzisiaj. Zginął jako męczennik w 250 roku. |
