Ewa – Imię wywodzące się od hebrajskich słów hajja, czyli być lub hawwa, czyli wzięta od męża albo dająca życie. Według Biblii jest to imię
pierwszej kobiety stworzonej z żebra swojego męża Adama. Możliwe też że pochodzi od imienia najwyższej bogini hebrajskich mieszkańców Kanaanu. W dawnych czasach
imię to było źle widziane, ponieważ ciążył na nim grzech pramatki Ewy, która złamała zakaz Boży. W Polsce używane od XII w., popularność
zyskało jednak w pierwszej połowie XIX wieku.
Ewa imieniny obchodzi: 24.XII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA MĘSKA |
|---|---|---|
| Ewelina, Jawa, Jewa | Ewcia, Ewka, Ewunia, Ewusia | Ewaryst, Ewelin, Eweryst |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Eva | Eve, Eva | ève | Eve, Ewa, Ewe |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 24.XII | ceni sobie niezależność i swobodę, posiada silne poczucie odpowiedzialności, spory temperament, może być zaborcza i władcza wobec wybranka, lubi zwracać na siebie uwagę, bezkrytycznie oddana rodzinie, konsekwentna w działaniu, lubi rządzić, bywa krnąbrna i buntownicza, bardzo samodzielna, rozsądna, stanowcza, opanowana |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Diabeł Ewę po włosku zwodził, Ewa Adama po czesku, Bóg ich po niemiecku gromił, anioł zaś po węgiersku z raju wygnał. Bonuje sobie, jak Ewa w raju. Jewa jabłko zjadła, a Jadamowi wógrizkę dała. On nie służy Panu Bogu, tylko świętej Ewie, bo nie chodzi na podeszwie, tylko na cholewie. Ewa zgrzeszyła, Adama skusiła. Grzej się, Ewka, kiedy się palą drewka. Nieodrodna córa Ewy. Wszystkim to Ewom idzie przyrodzeniem samem, że rzadko która z swoim zgadza się Adamem. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Ewa | Ewa jest pierwszą kobietą w Biblii, stworzona została z żebra mężczyzny. Jest symbolem wielu wartości chrześcijańskich. Skuszona przez Szatana do zerwania zakazanego owocu skazała siebie i Adama na wygnanie z raju. |
