Imię pochodzące od hebrajskiego słowa Ben-jamin, które oznaczało syn z prawej, szczęśliwej strony. Uważano że przynosił on szczęście. W Polsce pojawiło się w XIII w. w formie Bijenamin.
Beniamin imieniny obchodzi 31.III, 19.XII
| PRZEKSZTAŁCENIE | ZDROBNIENIE | FORMA DAMSKA |
|---|---|---|
| Beniaminek, Beniek, Beniamiś | Beniamina |
| WERSJA OBCOJĘZYCZNA | |||
|---|---|---|---|
| łacińska | angielska | francuska | niemiecka |
| Beniaminus, Beniamin | Benjamin, Ben | Benjamin | Benjamin, Ben |
| IMIENINY | CECHY CHARAKTERU |
|---|---|
| 31.III, 19.XII | mężczyzna o silnie wyrobionym zmyśle i smaku artystycznym, posiada duże poczucie humoru, jego twórczy charakter ujawnić się może w muzyce, literaturze lub aktorstwie, lubi ciekawe życie, miłe towarzystwo i wystawne przyjęcia; rozrzutny, ale potrafi być bardzo rodzinny jak również oddany domowi |
| PRZYSŁOWIA |
|---|
| Czuć się Beniaminem. Uchodzić za Beniamina. |
| PATRON | OPIS PATRONA |
|---|---|
| Beniamin | Beniamin był najmłodszym z dwunastu i najbardziej ukochanym synem Jakuba i Racheli. Prawdopodobnie stąd wzięło się określenie beniaminek – pupilek. |
